Boekpresentatie Uitgeverij Nieuwe Druk - Gerard Akse Hoge kamer

VELP - Zaterdag 25 mei: boekpresentatie Uitgeverij Nieuwe Druk - Gerard Akse Hoge kamer (gedichten) - in de boekhandel - aanvang 17.00 uur - vrij entree.

-w620-h352-c" alt="" class="R S" />
Gerard Akse (Meppel, 1940) is sociaal wetenschapper. Als expert ontwikkelingssamenwerking is hij zijn levenlang betrokken geweest bij kennis- en informatieoverdracht in derdewereldlanden.

Hoewel altijd een schrijver en rapporteur, dateert zijn poëzie van relatief kortgeleden (omstreeks 2000). Vanuit zijn achtergrond richt zijn poëzie zich met name op thema's als de reizende mens en zijn kwetsbaarheid onderweg, zijn vervreemding en armoede, stof altijd in de nabijheid. Gerard Akse is met zijn poëzie communicatief. Hij heeft een boodschap en toehoorders dichten hem passie toe. Hij treedt op. Hij publiceert in tijdschriften en schrijft op verzoek. Hij presenteert zich op tentoonstellingen in samenwerking met beeldend kunstenaars in Gouda en Doesburg.

Sinds 2012 treedt hij op in de 'Hoge Kamer', een programma van poëzie en fluit, gesitueerd in Oost-Turkije. Het poëzie-boekje Hoge Kamer dat zaterdag

25 mei wordt gepresenteerd, bevat het poëtisch werk uit dat programma.

Hoge Kamer

ISBN 978-94-91409-15-8, Uitgever: Nieuwe Druk, prijs:€15,00, 96 pag.'s, Verkrijgbaar in iedere boekhandel en webshop.

Of we nu horen bij de blijvers, de vertrekkers of de verdrevenen, we zijn reizigers. Onze bestemming is onzeker. Het is dus beter elkaar niet langer de maat te nemen, te verfoeien, maar een vergelijk te treffen, iets werkbaars. Ons treft immers allemaal hetzelfde lot. In de bundel Hoge Kamer verschijnen Turkse naast Armeense mensen en neemt de oude man het woord op het einde van zijn reis. De dichter voegt daaraan de blijvers toe. Ook zij bereizen hun bestaan, zij het in eigen land.Toen de dichter zijn Armeense verzen las, vroeg Aydemir's vader: "Praat hij over de Armeniërs?" En de zoon

antwoordde: "Laat maar, vader, de dichter is op reis!" Ja zeker, ook de dichter reist! Zo tekende hij van zijn Armeense vriend, Migirdits, de woorden op: "Ik ben zo blij dat ik je naar Oost-Turkije heb gebracht. Jij schrijft met zachtmoedigheid de verzen op plekken, waar ik boosheid voel, ja soms zelfs haat".

"Vriend," zei hij, "mijn vriend!" Wat een heerlijke rust voor de oude man! Hij is van zijn reizen al thuisgekomen. Hij predikt verdraagzaamheid en een relatieve manier van kijken. Hij heeft alles al gezien. Hoge Kamer wordt gedragen door ernst en goede wil en door een verlangen naar schoonheid, die niet onschuldig is. In de "Hoge Kamer", in de weidsheid van tijd en ruimte, kan het vriezen en dooien.

Uit de bundel Hoge kamer:

te staan

aan de grenzen van mijn land

te staan

tussen volte en leegte

niet terug te deinzen

te groeien

te buigen als het helmgras

te staan

bestand tegen de wind

hier regeert de tijd

eeuwen opgespaard

geen minuut ging verloren

ik voel het gewicht

ik ben net aangekomen

een schijfje

een wig

gedreven in de tijd