Column Anne: Het kind in ons

COLUMN - Mijn naam is Anne en woon in Rheden. Ik probeer regelmatig een column schrijven voor rheden.nieuws. In mijn columns schrijf ik over dingen die ik dagelijks meemaak en ik hoop dat mensen er veel leesplezier van hebben!

Hebben we het allemaal weleens niet makkelijk gehad? Vaak bagatelliseren we dat meteen met de volgende vraag: waar is het misgegaan?

Ik heb ooit geleerd dat tranen van vreugde zoet zijn en tranen van verdriet zout. Bagatelliseren hoeft voor mij niet. Ik hoef het niet mooier te maken dan het is. Het zou mooi zijn om moeilijke momenten een plekje te geven. Littekens, ja. Ik heb veel geleerd door vallen en opstaan, jazeker!

Ik stel mijzelf de volgende vraag: zijn wij volwassenen niet gewoon grote kinderen die verleerd zijn om puur te leven?

Ik wil niet iedereen over één kam scheren, maar er is mij nooit uitgelegd hoe ik als volwassene moet leven. De verantwoordelijkheden nemen we op de koop toe en we verdwijnen in de menigte. We worden gevormd door maskers en intriges én door de omgeving om ons heen.

Mijn droom als kind was een zwembad vol chips. Hoe gek die droom ook was, ik vond het geweldig, want voor chips mag je me dag en nacht wakker maken. De herinnering aan mijn ene oma is dat ik van haar een ijsje kreeg. Mijn andere oma kwam in ons zelfgebouwde tentje onder de keukentafel mandarijntjes brengen.

Soms denk ik met veel weemoed terug aan mijn kindertijd. Mijn herinneringen daaraan zijn gebaseerd op klein geluk.

Nu fantaseer ik er op mijn 34e nog weleens over om van de glijbaan af te gaan of te schommelen. Ik zou het graag doen, maar ik vind toch steeds weer een reden om ervan af te zien. Ik maak mezelf wijs dat ik ‘te druk’ ben of dat ik het een andere keer wel doe.

Zelfs met een goede jeugd is het kind in mij door vallen en opstaan een beetje doodgegaan. Dus meng ik mij met mondjesmaat in de menigte.

Ooit dacht ik veel buiten de kaders en luisterde ik naar mijn intuïtie. Ik durfde het gesprek aan te gaan. Ik probeerde de eilandjes om mij heen met elkaar te verbinden en spontaan gesprekjes aan te knopen. Maar ik merkte dat dit in deze maatschappij, waarin veel in kaders wordt gedacht, steeds minder lijkt te passen. Individualiteit is belangrijker geworden.

De tijd van de cassettebandjes, het eenvoudige leven van samenzijn zonder mobiele telefoon. We lijken soms te vergeten onszelf te zijn, onszelf te kennen en vooral met elkaar te communiceren. De één in de keuken en de ander buiten aan het werk.

Wat maakte jou vroeger als kind gelukkig? Heb je daar een leuk verhaal bij? Mail je verhaal naar mij en misschien kan dat mooie moment opnieuw tot leven worden gebracht. Via mailadres: [email protected]

***********

rheden.nieuws.nl  richt zich op berichtgeving op lokaal niveau. Onze bezoekersaantallen blijven stijgen, wat onder andere goed is voor de zichtbaarheid van onze adverteerders. Wil jij je naamsbekendheid vergroten? Wij denken graag met je mee om de reclame-euro zo optimaal mogelijk te besteden. Door lokaal te adverteren op Rheden Nieuws tegen een concurrerende prijs! Neem contact op met Dolf Verschuren via de telefoon: 06 – 4025 3846 of mail: [email protected].

De nieuwsredactie is te bereiken via [email protected].