Column: 'Gemaakt'
Column - Helaas ben ik nogal gevoelig voor holle retoriek in de vorm van veelbelovende namen. Mijn taalgevoelige stekels werden dan ook danig geprikkeld toen bijna een jaar geleden bleek dat er in Dieren een Repair Café zou worden geopend. We wonen hier toch in Nederland?
"What's in a name?", verzucht Juliet Capulet tegen haar geliefde Romeo Montague in het beroemde stuk van Shakespeare en natuurlijk heeft ze gelijk. Toch blijkt het in de praktijk anders te werken. Mensen die er verstand van hebben, beweren dat een Engelse bedrijfsnaam onvermijdelijk is: "Veel Nederlanders spreken Engels en worden vooral door internet en televisie geconfronteerd met Engelse taal en Engelse namen."
Niemand zal in Dieren zo gek zijn om een "Reparatie Kroeg", een "Maak Etablissement" of een "Herstel Bar" te gaan bezoeken. Het is jammer van al deze prachtige Nederlandse namen, maar toen bleek dat de initiatiefnemers zich wensten aan te sluiten bij een landelijke organisatie werd mij snel duidelijk dat men niet gevoelig zou zijn voor mijn bedenkingen.
Ik ga er echter wel van uit dat bij deze start-up de crew in staat is geweest om met de juiste tools hun target te halen.
Nu zal de observant reader mogelijk de indruk krijgen dat ik niet zo veel heb met een Repair Café, maar niets is minder waar. We hebben hier wel degelijk te maken met een heel bijzonder event. Het gaat om een meeting op buurtniveau waar men meegebrachte kapotte spullen kan (laten) repareren met hulp van vrijwilligers. Zo'n zes jaar geleden ging dit idee van start met als doel het verkleinen van de afvalberg, het behouden van kennis over repareren en het versterken van de social cohesion.
Onlangs konden we op rheden.nieuws.nl lezen dat het reparatieteam in Dieren is versterkt met een horloge- en klokkenmaker. Zo kwam er iemand met een "staande klok" die niet meer wilde lopen. Nu heb ik er niet echt verstand van, maar ik zou in zo'n geval niet zo moeilijk doen en die klok gewoon laten staan. Ook was er een koekoeksklok.
Voor elke reparatie moet de eigenaar van het te repareren voorwerp een verklaring ondertekenen dat het Repair Café geen enkele aansprakelijkheid kan aanvaarden voor wat betreft "mislukte" reparaties, maar ik zou als eigenaar van die klok toch wel wat vreemd opkijken als zo'n ding na afloop van de reparatie ineens "Lorre" blijkt te roepen. Een niet werkend dameshorloge is dan weer voer voor seksisten.
Alle reparateurs m/v zijn het er over eens dat het heel leuk, leerzaam en afwisselend werk is. Geruchten dat alleenstaande oudere dames op zaterdagochtend hun fietsband leeg laten lopen om weer even de hulp in te kunnen schakelen van die leuke fietsenmaker zijn tamelijk hardnekkig.
Bijzonder aardig is dat ook vaders met hun zoon komen om te laten zien hoe "echte mannen" het soms alleen voor elkaar krijgen met speciaal gereedschap.
Natuurlijk zijn er rond dit soort vrijwilligers-initiatieven ook altijd de nodige roddels. Zo zouden de medewerkers onder het mom van "Eigen reparaties eerst!" zorgen voor lange wachtrijen en ook zou de inhoud van de pot met vrijwillige bijdragen van bezoekers nog dezelfde middag in de vorm van drank in de vrijwilligers verdwijnen. Dit klopt niet.
Wat wel klopt is dat Dieren al weer met iets nieuws komt, namelijk sokken stoppen. Dit betekent dat sokken met meer dan één gat ter reparatie kunnen worden aangeboden. Ik hoop dat de betreffende vrijwilligster over de juiste techniek beschikt en aan het eind van de middag niet hoeft te klagen dat ze er geen gat meer in ziet.
Zoals zo vaak wordt duidelijk dat het ook nog eens besmettelijk is. Inmiddels is er in Velp ook een Repair Café van start gegaan en ik verwacht dat Rheden niet achter zal blijven. Het zou me niets verbazen als wethouder Constans Pos nu al een ambtenaar heeft vrijgesteld die zich gaat bezig houden met een inventory van mogelijke subjects die compatibel zijn om bij de openings-event te dienen als repair-unit.
De buurtfilosoof
